Πριγκηπέσα

Χρόνια αναζητούσαμε χώρους πολιτισμού και καλής ψυχαγωγίας αντιστεκόμενοι στο ευτελές, στο κιτς και το προτεινόμενο κουτσομπολιό, το ονομαζόμενο «εμπορικό» που η ποιότητα του ήταν ανάλογη της κουλτούρας του αχαλίνωτου καταναλωτή της super market.
Χρόνια προσπαθούσαμε να κάνουμε μία συνολική πρόταση που θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις ανθρώπων με άποψη γι’ αυτό που γίνεται γύρω τους, που ο πολιτισμός τους αποτελεί αντίσταση. Αντίσταση στην εμπορική ηχορύπανση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης ως αναφορά τη μουσική, την πλαστική και γεμάτη με συντηρητικά διατροφή και το νοθευμένο αλκοόλ-δηλητήριο που κατακλύζει τους χώρους διασκέδασης.
Σ’ ένα προσφυγικό πέτρινο κτίριο της οδού Ελ Αλαμέιν 13 στη Νέα Ιωνία φτιάξαμε μαζί με τους φίλους μας αυτό που δε βρίσκαμε συνήθως στην πόλη μας: την « Πριγκηπέσα ». Με εξαιρετικούς μουσικούς με ξύλινα όργανα τραγουδάμε την υπέροχη λαϊκή μας μουσική βλέποντάς την σαν ένα ενιαίο έργο τέχνης. Ξεκινώντας απ’ τη σημερινή έντεχνη Νέα Σκηνή και περνώντας μέσα απ’ το γνήσιο λαϊκό, ρεμπέτικο και το Σμυρνέικο, φτάνουμε ως το Ριζίτικο Κρητικό και το πολυφωνικό Ηπειρώτικο παραδοσιακό τραγούδι.
Προτείνουμε κρασιά βιολογικού παραγωγού, μπύρα ελληνική μικρό ζυθοποιίας, ΚΑΘΑΡΑ ΠΟΤΑ, τυριά και αλλαντικά μόνο από παραγωγούς με βιολογική πιστοποίηση.

Ιστορία του χώρου

Το κτίριο είναι παραδοσιακό πέτρινο κτίσμα του 1896. Αρχιτεκτονικά είναι Δωρικού τύπου με μεταλλικό προστέγασμα παραδοσιακού τύπου. Παραχωρήθηκε το 1936 ως κατάστημα από την Αγροτική τράπεζα στην προσφυγική οικογένεια Αγιάνογλου και λειτούργησε για 40 χρόνια ως ένα από τα μεγαλύτερα παντοπωλεία της Ν. Ιωνίας. Το 1974 μετατρέπεται από τους ιδιοκτήτες του στο πιο γνωστό οινοπωλείο της περιοχής. Με ξύλινα βαρέλια και τραπεζάκια καφενείου για είκοσι περίπου χρόνια αποτέλεσε το πιο γνωστό κουτούκι της Ν. Ιωνίας.